ضرورت استفاده تراریخته ها برای تأمین امنیت غذایی و حفاظت از محیط زیست: دروغ یا واقعیت؟!

ضرورت استفاده تراریخته ها برای تأمین امنیت غذایی و حفاظت از محیط زیست: دروغ یا واقعیت؟!

ضرورت استفاده تراریخته ها برای تأمین امنیت غذایی و حفاظت از محیط زیست: دروغ یا واقعیت

بهزاد قره یاضی رئیس انجمن ایمنی زیستی کشور گفت: ورود فناوری‌های جدید و نوین باعث افزایش امید به زندگی  و امنیت غذایی شده است.

جامعه بشری  به این نتیجه دست یافته  که برای تأمین امنیت غذایی و حفاظت از سلامت محیط زیست باید به طرف علم و فناوری حرکت کرد .

استفاده و بکارگیری از مهندسی ژنتیک و محصولات تراریخته از جمله فناوریهای نوین در رشد و توسعه کشور محسوب می‌شود که در اسناد بالادستی نظام جمهوری اسلامی ایران مورد تاکید ویژه قرار گرفته است. استفاده از فناوری بیوتکنولوژی مورد تأکید سران نظام به ویژه مقام معظم رهبری نیز هست.

حالا چرا ما موافق هستیم این است که محصولات تراریخته و مهندسی ژنتیک موجب افزایش تولید محصول می‌شود. محصولات تراریخته باعث افزایش تنوع زیستی نیز خواهد شد.

رئیس انجمن ایمنی زیستی کشور در ادامه گفت: محصولاتی که به عنوان تراریخته وجود دارد تبادل اطلاعات و ارایه قدرت و توانمند به ویژه توسط متخصصین، کارشناسان و بهره‌برداران بخش کشاورزی است که سره را از ناسره تشخیص دهند و بدانند چه اطلاعاتی صحیح و علمی و کدامیک نادرست و اشتباه است.

بر اساس قانون؛ مرجعیت کنوانسیون تنوع زیستی بر عهده جهادکشاورزی و سازمان غذا و دارو است بنابراین باید از فناوری مهندسی ژنتیک برای بهره‌برداری و افزایش و حفاظت از تنوع زیستی حرکت کرد تا بتوان در زیر چتر فناوریهای نوین به امنیت غذایی و توسعه پایدار دست یافت.

مهندسی ژنتیک می‌تواند هم در سلامت و در کفایت غذا به ما کمک کند بنابراین باید توجه ویژه به آن شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه بین الملل امام خمینی (ره) قزوین هم در این همایش گفت: هر کشور قانون مختص به خود را برای ورود به محصولات تراریخته به بازار دارد که این قانونگذاری در این زمینه در هر کشوری متفاوت است.

رامین حسینی افزود: سطح زیر کشت زیادی در جهان به محصولات تراریخته اختصاص دارد.

وی به روشهای مختلف برای شناساسیی محصولات تراریخته اشاره کرد و گفت: گیاهان تراریخته گیاهانی است  که یک یا چندین ژن در آن وارد شده است و این ژن به آن موجود خصوصیت جدیدی می‌دهد.

حسینی تصریح کرد: اساس تشخیص گیاهان تراریخته و غیر ترا ریخته قابل شناسایی است که بر اساس : DNA ، پروتئین و مواد فولوژی قابل شناسایی و تشخیص است.

وی یادآور شد: از چند دیدگاه می‌توان محصولات و گیاهان تراریخته را شناسایی کرد که می‌توان به ردیابی کرده گیاهان تراریخته توسط تولید کننده یا ارزیابی بذر توسط تولید کننده بذر و همچنینی نظارت و کنترل مسئولین امر اشاره کرد.

سخن پایانی

در حالی این سخنان از طرف این مقام مسئول ارائه می شود که اثرات مخرب گیاهان تراریخته بر محیط زیست و امنیت غذایی کاملاً مشخص است. در تعریف امنیت غذایی آمده است که : همه انسان ها در همه زمان ها به غذای کافی و مقوی و سالم دسترسی همیشگی داشته باشند. این در حالی است که تحقیقات متعددی از اثرات منفی بر سلامتی غذاهای تهیه شده از گیاهان تراریخته منتشر شده است عملا وقتی بعد سلامت از غذا حذف شود، ما دیگر امنیت غذایی نداریم.

به نظر می رسد باید در انتصاب پست های حساسی مانند ایمنی زیستی توجه جدی صورت گیرد. چون امنیت غذایی مسئله ساده ای نیست و با سلامتی و امنیت جانی شهروندان ارتباط دارد.

درباره نویسنده

طراحی سایت